регистрация бизнеса в банке партнере

Fasiləsiz işləyirəm. Bir həftə səhər növbəsi, bir həftə gecə növbəsi. Həmin həftə gecə növbəsi idi. Saat 22:00-da başlayıb səhər 06:00-da bitirirdim. İşimin özü ağır deyil, amma gecə yatmayanda insanın beyni bulanır. Üçüncü gecə idi. Saat 03:00 radələrində işdə azacıq sakitlik olmuşdu. Hər şey qaydasında idi, monitorlara baxıb otururdum. Gözlərimə ağırlıq çökürdü. Bir az oyaq qalmaq üçün telefonu açdım.

Dostlarla qrupda yazışırdıq. Biri yazmışdı, “ay qaqa, hardasan, niyə yatmırsan?”. Yazdım, “işdəyəm, gecə növbəsi”. O da dedi, “mən də yata bilmirəm, mostbet вход etdim bir az oynayıram”. Soruşdum, “nədir o?”. Dedi, “bilirsən, online casino, maraqlıdı, gir bax”. Düşündüm, vaxt keçirər, heç olmasa yuxum açılar. Telefonumda axtardım, mostbet вход yazıb sayta keçdim.

Qeydiyyatım əvvəldən vardı, amma uzun müddət girməmişdim. Giriş etdim. Hesabımda heç nə yox idi. Kiçik bir məbləğ atmaq qərarına gəldim. 20 manat yüklədim. Düşündüm, “uduzsam da, 20 manatdı, əyləncə pulu”. Gecə növbəsində işləyən adam üçün 20 manat çox deyil. Əsas odur ki, yuxum açılsın.

Başladım oynamağa. Ən sadə oyunları seçdim. Slotlar, meyvələr, ulduzlar. Mərcləri kiçik qoydum. Əvvəlcə heç nə olmadı. Balans azalırdı. 20 manat 15 oldu, 15 manat 10 oldu. Dedim, “yaxşı, belə də olar, heç olmasa vaxt keçir”. Amma birdən bir şey oldu. Ekranda üç ədəd eyni simvol düşdü. Kiçik bir uduş oldu. 10 manat 18-ə qalxdı. Sonra yenə, 18 manat 25-ə qalxdı. Mənə maraqlı gəldi. Daha diqqətli oynamağa başladım.

İş yoldaşım yanıma gəldi. Dedi, “nə oynayırsan?”. Gülüb dedim, “heç nə, vaxt keçirirəm”. O da baxdı bir az. Dedi, “yaxşı udursan, davam et”. Həmin vaxt balans 40 manat idi. İş yoldaşı getdi, mən oynamağa davam etdim.

Saat 04:00-a yaxın balans 80 manata çatmışdı. Artıq yuxumdan əsər-əlamət yox idi. Gözlərim açılmışdı, diqqətim tam yerdə idi. Hər mərcdən sonra ürəyim döyünürdü. Bir ara böyük mərc qoydum. Ekranda simvollar fırlanmağa başladı. Dayandı. Kombinasiya düşdü. Balans 80 manatdan 150 manata sıçradı. Oturduğum yerdə az qala “vay” deyə bağıracaqdım. İş yoldaşım geri dönüb baxdı. Dedi, “nə var?”. Dedim, “heç nə, qazandım biraz”. Gülümsədi.

Həmin gecə növbəsi bitənə kimi oynamağa davam etdim. Səhər saat 06:00-da iş bitdi. Balans 280 manat idi. Əşyalarımı yığdım, evə getdim. Yolda metrobusda oturub bir daha hesabladım. 20 manat qoymuşdum, 280 manat olmuşdu. Öz-özümə gülürdüm. Qarşıdakı adam mənə baxırdı, yəqin dəli olduğumu düşündü.

Evə gələndə yatmadım. Birbaşa kompüteri açdım, mostbet вход etdim, pulu kartıma çıxartmaq üçün əməliyyat başlatdım. Bir hissəsini banka köçürdüm, bir hissəsini də hesabda saxladım. Sonra yatdım. Yuxumda belə o rəqəmləri görürdüm.

Günorta oyananda ilk işim telefonumu yoxlamaq oldu. Pul gəlmişdi. Həmin gün işə getməli deyildim, çünki gecə növbəsindən sonra istirahət günüm idi. Çıxdım bayıra, özümə yeni bir noutbuk üçün siçan və klaviatura aldım. Çoxdandır istəyirdim, amma təxirə salırdım. Axşam dostlarıma zəng etdim, dedim, “gəlin çay içək”. Yığışdıq, oturduq. Söhbət açıldı, biri dedi, “dünən gecə nə etdin?”. Gülüb dedim, “işdə idim, bir az da mostbet вход edib oynadım”. Soruşdular, “uddunmu?”. Dedim, “hə, az-çox”. Neçə olduğunu demədim. Çox danışmağı xoşlamıram.

O gün dostlarla çox gözəl vaxt keçirdik. Gecə növbəsinin yorğunluğunu unutmuşdum. Yeni aldığım siçanı göstərdim, biri dedi, “yaxşı imiş, bahalıdı?”. Dedim, “yox, elə-belə”. Bilmirdilər ki, o siçanın pulu haradan gəlib. Amma mən bilirdim. Və o bilgi mənə xoş hiss verirdi.

Həmin hadisədən sonra həftədə bir dəfə mostbet вход edib oynayıram. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma o gecəni heç vaxt unutmuram. Gecə növbəsi, iş yoldaşımın “nə oynayırsan?” sualı, səhər metrobusda öz-özümə gülüşüm, axşam dostlarla çay içib yeni siçanımı göstərdiyim an. Bunlar sadəcə puldan dəyərlidir.

İndi düşünürəm, bəzən insanın ən yorğun, ən gözləmədiyi anda bir qapı açılır. Mən o gecə sadəcə yuxumu açmaq üçün girmişdim. Amma qazanc da gəldi. Və mən o qazancı yaxşı xərclədim. Özümə də, dostlarıma da. Gecə növbələri indi də davam edir. Amma hər dəfə mostbet вход etdiyimdə o gecə yadıma düşür. Və gülümsəyirəm. Çünki o gecə mənə bir şey öyrətdi: bəzən ən ağır iş gününün sonunda ən yüngül qazanclar gəlir. Və o anı dəyərləndirmək lazımdır.